Polska Prowincja Świeckiego Instytutu Dominikańskiego z Orleanu ma już 80 lat. „Osiemdziesiąt to wprawdzie nie osiemset…”, z figlarnym błyskiem w oku powiedziała Ania, Odpowiedzialna naszej Prowincji, zwracając się w kierunku Ojca Prowincjała podczas świętowania naszego jubileuszu. Ale dla nas to bardzo dużo, to przecież znaczna część 135-letniej historii całego Instytutu, obecnego aktualnie w kilku krajach Europy i na czterech kontynentach świata.

Podczas jubileuszowej Eucharystii, w sobotę 12 września, nawiązując do Ewangelii (Łk 6,43-49), Ojciec Prowincjał powiedział, że św. Dominik jest jak pień drzewa, z którego wyrasta wiele gałęzi i jedną z nich także my jesteśmy. Drzewo poznaje się po owocach. Dominikowe owoce mówią same za siebie, choć konkretnych słów wypowiedzianych przez Dominika nigdzie nie zapisano.

Drugi obraz z tej Ewangelii to dom na mocnych fundamentach, potrzebnych gdy przyjdą burze. Fundamentami, na których budował św. Dominik są: prawda, wolność i miłosierdzie.

Dominikowego ducha zaszczepiali w naszej Wspólnocie liczni Ojcowie, wśród nich: śp. O. Ludwik Zmaczyński, śp. O. Reginald Wiśniowski, śp. O. Walenty Potworowski, śp. O. Marcin Babraj, śp. O. Witold Słabig. Wiele zawdzięczamy również Ojcu Julianowi Różyckiemu. Jest on nam szczególnie bliski, gdyż jego starsza siostra, śp. Staszka, była naszą Współsiostrą. https://blog.dominikanie.pl/instytut-z-orleanu/2019/05/08/staszka-r-nauczycielka-z-krakowa/ O. Julian, teraz już senior (o 7 lat starszy od naszej Prowincji), niestety nie dał rady dotrzeć do nas z Czortkowa na Ukrainie, gdzie nadal dzielnie posługuje, ale napisał:

Moja siostra pisała: „dwie wielkie rodziny” – ta naturalna 12 osób i ta duchowa już nie tak łatwa do policzenia. Jako 87 – latek gratuluję 80-latce, wytrwania, przetrwania i rozwoju. Gdy czytamy „Pismo św. w 100 tygodni” – dochodzimy do ciekawej konkluzji. Nie jest ważne, kto i co, ale jak Słowo Boże przez nas idzie do następnych pokoleń. Cieszę się, że Instytut Orleański jest w tym niezawodny. Idziemy jakiś czas obok siebie, ale każdy ma iść drogą wyznaczoną z Góry. Dzięki za Mszę św. w intencji mojej siostry Staszki. Na pewno z Nieba Wam odpowie… Wielu Bożych łask i pociech Ducha Św. – br. Julian OP

Wiele by mówić o wspaniałych, niepospolitych kobietach, które były (31 jest już po drugiej stronie życia) i są dzisiaj członkiniami naszego Instytutu, ale poprzestanę na prostym słowie wdzięczności:

  • Dziękujemy Ci, Panie, za naszą Wspólnotę!
  • Dziękujemy Ci, Panie, za naszą Isię, Założycielkę Polskiej Prowincji!
  • Dziękujemy Ci, Panie, za śp. Stasię, za Jej Następczynię Marię (czule Myszką nazywaną), której obecnością wśród nas możemy się ciągle radować, dziękujemy za śp. Ankę, dziękujemy za naszą obecną Odpowiedzialną Anię i dziękujemy Ani za posłuszną odpowiedź Bogu na wezwanie, w duchu św. Dominika, do trudnej służby nam, które jesteśmy, jakie jesteśmy…

A nade wszystko:

Dziękujemy Ci, Panie, za to, że nas wybrałeś, abyśmy stali przed Tobą i Tobie służyli! (z II Modlitwy Eucharystycznej)

 

Anna Maria

 

PS

Piękne i radosne było nasze jubileuszowe świętowanie. Naszą troską jest jednak to, że ciągle zbyt mało osób wie o tej formie życia konsekrowanego i dlatego młodzi ludzie również chyba zbyt rzadko na nią trafiają w swoich życiowych poszukiwaniach. Kiedyś, gdy musiałyśmy ukrywać się przed niebezpieczeństwem aresztowania, musiała nam wystarczyć „poczta pantoflowa” wspierana przez Opatrzność Bożą. Teraz Opatrzność Boża daje nam liczne narzędzia, wśród nich także internet: https://www.orlean.dominikanie.pl/

Owszem, musimy dbać o dyskrecję, bo jest ona wpisana w naszą szczególną misję „wtapiania się w ciasto świata”. Może jednak jeszcze bardziej trzeba nam wpatrywać się w Świętego Ojca Dominika, który zamiast słów pozostawił nam przesłanie PRAWDY, WOLNOŚCI I MIŁOSIERDZIA ?